قصه ی "من"

به نام خدا

یکی از جاهایی که اگه دنیا و تعلقاتش می گذاشت بیشتر توش بمونم قبرستونه

اونم یک قبرستون قدیمی که تاریخ مردن هاش مال وقتیه که من نبودم

مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

اصطلاحی که همه ی اون زیر خاکیهای خاک شده ی با خاک یکسان شده براش یک عمر وقت گذاشتند

بزرگش کردند

براش شخصیت قائل شدند

شاخ و برگش دادن

لی لی به لالاش گذاشتن

از گله هاش گوش خالق و مخلوقات کر شد

آسمونو مالش کردن

اصن همه چیزو با محوریت او می خواستند

نماز و وروزه هاروبرای چاق کردنش خوندن

و کلی زحمتاکه کشیدن و آخر سرم رفتن

اما یک کار نتونستن بکنن

اینکه مالکش کنن و جاودانگی بهش بدن

همینه که منو باهاشون رفیق می کنه

منو با همه ی من های زیر خاک خوابیده ی با خاک یکسان شده

از حرفام باهاشون براتون می گم

چی شد!! ؟

دوباره گفتم

مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن